Onzichtbaar cadeau

Na verlies van een kind of dierbare zijn uitstapjes maken niet meer vanzelfsprekend. Veel is anders en de toekomst is niet zoals je deze voor ogen had. Vakantie kan niet meer op dezelfde manier gaan als voorheen. Bij verlies van een partner moet je nu alleen plannen maken. Er is het grote gemis en heimwee naar toen…. Hoe ga jij daarmee om? 

Er even tussenuit gaan kan rust geven en afleiding. Beide heel belangrijk na ingrijpend verlies. In de loop der tijd ontdek je dat er meer balans ontstaat. Leren leven met verlies vraagt tijd, daarbij moedig plannen maken en ook uitvoeren. Het zijn de eerste stappen naar nieuw Perspectief.

Vind jij het lastig om plannen te maken en een stap vooruit te zetten?
Zie je nauwelijks vooruitgang?

Kijk dan eens terug vanwaar je komt en wat je nu al hebt bereikt. Sta er écht eens even bij stil.

En wat denk je dan?
Ben je wel tevreden of is er een stemmetje dat bijvoorbeeld zegt: ‘het wordt toch niet beter’ en ‘stel je niet aan.’

Ik hoop niet dat jij je hierin herkent. Wanneer dat wel zo is, dan is het nu tijd om meer compassie voor jezelf te hebben, aardig voor jezelf te zijn. Want, zou je hetzelfde zeggen tegen een goede vriend of vriendin?

 

Geef jezelf een compliment voor je inzet:
het is verdiend!

 

 

Jolet Plomp, psycholoog, schreef over compassie het volgende (Psychologie Magazine, januari 2018).
‘Waar je ook mee worstelt, compassie is de beste basishouding, voor jezelf en naar anderen. Daarmee kom je het verst. Probeer mild te kijken naar je eigen fouten, je pogingen, je teleurstellingen, en ook naar die van anderen. We zijn allemaal maar mensen die er iets van proberen te maken: we stommelen allemaal maar wat rond.’

Bedenk dat er na verlies een slingerbeweging ontstaat. De ene keer ben je bezig hoe je verder wil gaan en de andere keer denk je terug aan je verlies en is het verdriet heel voelbaar. De gevoelens kunnen elkaar snel afwisselen en kort op elkaar volgen. Dat is allemaal normaal.

Jolet Plomp beschrijft dit ook: ‘Voel wat er te voelen valt.’ We nemen hier vaak te weinig tijd voor. In plaats daarvan proberen we flink te zijn en onderdrukken we de gevoelens. Wanneer je echter minder last wil hebben van negatieve gevoelens, dan is het juist goed om deze toe te laten, te benoemen en doorvoelen.
De kunst is om, steeds als je je onrustig voelt, even stil te staan. Loop er niet voor weg en eet je emoties niet weg. Ga even zitten, haal diep adem, en vraag je af: Wat voel ik nu? Wat heb ik op dit moment nodig en wat wil ik? ‘Laat de gevoelens er zijn en accepteer ze. Geen enkel gevoel is fout.’

Twee stappen vooruit en een achteruit: er is één stap winst en daar heb ik veel respect voor!
Ook een kleine stap is een stap en kan een volgende in gang zetten. ‘Hik’ je tegen een grote actie aan, verdeel deze dan in kleinere haalbare stappen of vraag er hulp bij.

Geef je vrienden, vriendinnen, familie of collega’s de gelegenheid om jou te helpen en aardig voor je te zijn.
Vind je het moeilijk om dit te doen, bedenk dan dat het voor hun een kans is om aardig voor iemand te zijn en een lief gebaar te maken. Jouw hulpvraag is eigenlijk een onzichtbaar cadeau voor hen.
Zo kan je op verschillende manieren naar een hulpvraag kijken en is het makkelijker om het te doen.

Ik wens jou veel succes toe en…. laat je het weten als je hiermee wat hebt gedaan?

Facebooktwitterpinterestlinkedinyoutube
Vond je dit interessant om te lezen?

Schrijf je dan in voor mijn gratis e-zine met actuele informatie en adviezen na verlies.
Voornaam
E-mailadres*
dit veld niet invullen s.v.p.
Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *